Team 2010: Pieter Vanspeybrouck

Geboortedatum: 10.02.1987
Woonplaats: Ruiselede
Prof sinds: 2008
Bij het team sinds: 2008
Gewicht: 72 kg
Lengte: 186 cm.
Website: http://www.pietervanspeybrouck.com/

Pieter Vanspeybrouck was er vroeg bij, amper 10 jaar oud oogstte hij al succes in het Nederlandse jeugdcircuit. Nu staat Pieter al voor zijn 3de seizoen bij de profs. Twee jaar op rij bleek zijn aanleg voor Parijs-Roubaix, maar ook in zware koersen in Duitsland of Zwitserland kwam hij goed voor de dag.

Jeugd

Als rennertje van de Velovrienden uit Bavikhove toonde Pieter zijn klasse op de weg en in het veld. In die laatste discipline was hij de te kloppen man van zijn generatie. In oktober 2003 noteerde hij zijn 100ste zege: in Wielsbeke werd hij Belgisch kampioen veldrijden bij de nieuwelingen. In 2008 debuteerde hij bij de profs. Als junior versaste Pieter naar het Avia Wielerteam Waasland. Hij manifesteerde zich in zware koersen waaronder de Alpenklassieker en Parijs-Roubaix en in de winter voor zijn overgang naar de beloften nam hij de beslissing alles op de weg te zetten. Zijn nieuwe ploeg werd Beveren 2000.

Eerstejaarsbelofte

De overgang naar de beloften verliep vlekkeloos. Pieter won in 2006 kermiskoersen in Herenthout en Ruiselede en blonk uit in enkele zwaardere koersen. Uitschieter was zijn derde plaats in Parijs-Roubaix, Na een tiental kilometer trok hij mee in een kopgroep van 20. De voorsprong werd nooit hoger dan 1'30'' maar hij reed die dag wel 170 kilometer in de aanval. Op Carrefour de l'Arbre raakte Pieter voorop met de Deen Nielsen en de Nederlander Veelers. Op 4 km van het einde moest hij die 2 laten gaan maar de 3de podiumplaats kon hij vasthouden. De kasseien lagen er die dag modderig en glibberig bij. Pieters ervaring als crosser kwam hier goed van pas. In het Belgisch kampioenschap in Charleroi maakte Pieter mee de koers en werd hij derde na Greg Van Avermaet en de Waal Jerome Giaux, en in de Grote Prijs Wilfried Peeters werd hij tweede. Sinds juli zat zijn zevende jaar houtbewerking erop. Hij kon nu voluit gaan voor de koers, met ingang van het seizoen 2007 kon hij genieten van het VDAB-statuut.

2007

In maart 2007 reed Pieter sterke finales in Brussel-Opwijk en tussen enkele profs in de Vlaamse Pijl waar hij 5de werd. Later keerde hij tevreden terug van de Kattekoers in Ieper met een 3de plaats. In april volgde dan een ereplaats in de slotrit van de Ronde van Normandië, nadat hij er een hele week ziek rond reed. Nadien volgde een moeilijkere periode, Pieter kwam zwaar ten val op een van de kasseistroken in de finale van het Circuit du Pévèle en bleef daar een tijd lang last van ondervinden. Met veel ambitie begon hij dan aan een nieuwe Parijs-Roubaix maar kwam ook hier weer ten val. Nu waren barstjes in de pols en een gekwetste knie het gevolg. De pols ging 4 weken in het gips en er volgden 6 weken zonder competitie. Pieter hernam in de Willebroekse Drie Zustersteden en in de Franse GP Dourges en trok dan naar de Ronde van Luik om er rit 4 te winnen en 5de te worden in het klassement. Verder werd Pieter zesde op het BK in Laarne en 2de op amper twee secondjes van de winnaar in de eindstand van de Ronde van Namen.

Pieter reed met de nationale ploeg ook de Ronde van de Toekomst maar moest ziek en op doktersadvies aan de kant na de 8ste rit. Na wat rust reed hij als laatste koers voor het WK in Stuttgart nog de GP de Wallonie tussen de profs. In het Wk verdween hij met maagkrampen uit de koers nadat hij eerst zijn werk voor de ploeg had uitgevoerd. Het waren dolle dagen toen, want de avond voor dat WK werd zijn vriendin Kirsten Mertens verkozen tot miss Antwerpen waardoor ze meteen één van de twintig finalistes van Miss België 2008 werd. En in het hotel in Stuttgart had Pieter gesprekken met Walter Planckaert waarna een tijdje later zijn handtekening stond onder een tweejaarcontract bij Topsport Vlaanderen.

2008

Begin maart 2008 zagen we Pieter sterk bezig in de Vlaamse Pijl te Harelbeke. Een groepje van 5 spurtte voor de zege, en Pieter werd 3de. In de heuvelzone was hij één van de smaakmakers, en hij won de bergprijs. In de E3 Prijs Harelbeke zat Pieter even goed in de koers maar op een heel slecht moment reed hij lek. In Parijs-Roubaix bleek zijn aanleg voor dit werk en in de GP Denain lag Pieter aan de basis van een kopgroep van 15. Het peloton kwam niet meer terug, de winnaar zat vooraan en Pieter werd 12de.

2009

Begin 2009 kwam Pieter in Nokere Koerse met enkel wat gekneusde ribben goed weg uit een valpartij op 250 meter van de finish. Enkele weken later was daar weer Parijs-Roubaix waar hij 42ste werd in een grote groep op 6'32" van Boonen. De spurt van die groep ging om de 19de plaats. Bij Pieter heel wat volk dat vooraan verwacht werd of de koers mee kleurde. Einde mei, begin juni volgde een periode met ereplaatsen in de Bayern Rundfahrt (6de plaats in rit 3) en in de GP Triberg-Schwarzwald 9de) en de GP du canton d'Argovie (10de). Die laatste 2 zijn bijzonder zware wedstrijden met veel klimwerk en daarbovenop in 2009 nog helse weersomstandigheden.

In de de helft van het seizoen waren er dan nog ereplaatsen in de Delta Tour Zeeland (10de in rit 1) en de Sachsen Tour (10de in slotrit maar net niet eindwinnaar van het Jongerenklassement). In de Eneco Tour reed hij een dagje volop in de aanval en in Izegem Koerse - met 269 renners aan de start - was zijn 13de plaats voldoende voor de titel van West-Vlaams kampioen. In de Tour of Britain tenslotte volgden nog een 5de en een 10de plaats in de spurt tot Pieter betrokken raakte in een valpartij. Er moest een diepe wonde gehecht worden in de elleboog waardoor er een vervroegd einde kwam aan zijn seizoen 2009.

Met de voorbereidingen van Pieter op zijn 3de profseizoen zit het alvast goed. Begin december 2009 zagen we hem al even demonstreren in de veldrit voor wegrenners aan het Zilvermeer in Mol, een wedstrijd voor het goede doel. Maarten Wijnants won maar zonder mechanisch defect had dat net zo goed Pieter kunnen zijn.